گُن شاہ ولی گپ

 

اے بیست سال پیشءِ ہبرے نہ اِنت اے نونءِ ہبرے۔

ڈاکٹر غلام جان ءُ ڈاکٹر میر اہمد (احمد) گشاَنت راج تنہا ءُ یک تنہا بُنی پیکنت پرچہ کہ اے مے راجی زبان اِنت۔ من شاہ ولی  را گُشت۔

ءُ شاہ ولی منا گُشت، بیبیت گُڑا اِشی تہا چے خرابیے۔

من گُشت، اَو من اے نہ گُشت کہ اے ہبرءِ تہا خاربیے اَست والے شاہ ولی جان تہ اے ہم پیچار گُڑا کوردگالیءِ چے بیت، چے کوردگالی ہم مے راجی زبان نہ اِنت۔

شاہ ولی منی ہبرءَ بُراِت ءُ گُشان بوت، سنگت گُشدار اِنکہ من زانین کہ ڈاکٹر غلام جان امنِکہ گُشتہ کہ ما وتی راجی زبانان کارمرز پیکنن، آ بُنی بیت کہ کوردگالی۔ ءُ ڈاکٹر میر اہمد ءَ گُشتہ کہ ما مُچ  یا دُرست بُنی پیکنن پرچہ کہ اے مے راجی زبان اِنت، پدءَ ڈاکڑ میر اہمد ءَ کوردگالیءِ باروا ہچ رَد نہ گُشتگ، آ امنِکہ گُشتہ کہ ما بُنی پیکنن کہ اے مے راجی زبان اِنت ءُ بس۔ شاہ بخش جان تو اے ہم پیچار تنہا بُنی ءُ کوردگالی راجءِ جِندءِ زبان نہ اَنت بلکِن مدگالی ءُ اربابی ہم مے زبان اَنت۔ اگہ ما یک راجی زبانے پہ وتا گیچین نہ کنن گُڑا پدءَ ہرچی اَوار ساوار بیت روت۔

من گُشت، شاہ ولی براس اے مُچ گپ منی دلءَ اَنت، ہبر اِش اِنت کہ مے راجءِ مزنین بہرے کوردگالی کنت ءُ اَوان بُنی نہ اِیت۔ والے اے ہم نہ اِنت کہ آ پہ راج ءُ ڈگار نہ بیاَنت، آ پہ راج ءُ ڈگار وتی جانءَ دیاَنت۔ من انچین مردُمان زانین کہ آ پہ ڈگارءِ اَزاتیءِ خاترءَ شاہمیر بوتگ اَنت والے بُنی زبان نہ زانتگ۔

شاہ ولی منی ہبرءَ بُراِت ءُ گُشت کہ یک راجی شاہمیرےءِ نامءَ بگُش کہ آ بُنی زبانءَ نہ زانتگ؟

من گُشت اَو براس اے وڑین شاہمیر باز اَنت کہ آ بُنی نہ زانتگ، نون یک یکءَ من ترا اوانی نامان گُشت نہ کنین۔ ہان! اے گپ راستے کہ بُنی ہبر کنوک کوردگالی سرپند بیاَنت ءُ کوردگالی ہبر کنوک بُنیءَ سرپند بیاَنت۔ چشکہ  بُنی ریکستانی ءُ سراوانی کوردگالی ہبر کنوک وتی گالواران سرپند بیاَنت۔ اے دیگہ گپے کہ ہبر نہ دیاَنت۔

ءُ من گُشان بوتُن کہ اربابی ہبر کنوک مُچ کوردگالی زاناَنت ءُ بُنیءَ ہم زوت سرپند بیاَنت ءُ زوراَنت۔ ءُ مدگالی وا بُنیءِ گالوارے۔ امیدا شاہ ولی گُشت نہ نہ مدگالی جیتاین زبانے۔ من گُشت اے چون۔

ءُ شاہ ولی گُشان بوت، بس دیگہ من نزانین امینکس گُشت کنین کہ مدگالی بُنی زبانءِ گالوارے نہ اِنت بلکِن یک جیتاین زبانے، ءُ مدگالی مے راجءِ زبانے۔

من گُشت شَر مدگالی شہ بُنیءَ جیتاین زبانے والے مے زبان اِنت، راجءِ یک زبانے۔ شاہ ولی گُشت اَو امے وڑ اِنت۔

گُڑا شاہ ولی جان ڈاکٹر میر اہمد گُشیت کہ من وت مدگالی کنوکین مردُمےاُن ءُ منی جنین کوردگالی کنوکین مردُمے ولے ما ہر دو وت پہ وت بُنی کنن۔  ڈاکٹرمیر اہمد ءِ گُشگ اِش اِنت کہ مے راجءَ بُنی زبان یکے کنت ءُ ما را بُنی المی ہیل کننگی اِنت، ہر راجءِ یک راجی زبانے بیت ءُ مے راجی زبان بُنی اِنت۔ اِش اَنت ڈاکٹر میر اہمدءِ گُشگ۔

شاہ ولی جان

جی شاہ بخش جان

شاہ ولی جان! منی دلءَ پہ ڈاکٹر میر اہمد ءَ سخت اِزت است، پرچہ کہ آ پہ راج ءُ ڈگارءِ اَزاتیءِ خاترءَ دُژمنءِ زندانءَ بوتگ، ءُ زندانءَ باز سختین وخت دیسگ ءُ شہ مرکءَ بچیتگ۔ ءُ نون بُنی زبانءِ تہا فیلم جوڑ کنت، آی وڑین جوانین فیلم تنینگے کسے مے راجءِ تہا جوڑ نہ کُرتگ۔ آ یک جوانین گِدار نویسے ہم است، من بگُشین کہ جوانین “ناولیسٹے” ءُ یک شَریَن مردُمے۔ نون اے وڑین مردُم وختے یک ہبرے دنت گُڑا آیءِ ہبرءَ المی گُشدارگ کپیت۔

شاہ ولی گُشت، من اولی سرءَ گُشت کہ ڈاکٹر میر اہمد ءِ ہبر رَاد نہ اَنت۔  تو ہمے گُشگ لوٹے  کہ ڈاکٹرمیر اہمد پرچہ کوردگالیءِ گپ ءُ ہبرءَ نہ کُرتگ۔

منی دپءَ چہ یک دم دَر اَت “ہان پرچہ کوردگالیءِ ہبرءَ نہ داتگ”۔

شاہ ولی وتی راستین پنجگءَ وتی پیشنیءَ ہر کُرت ءُ گُشان بوت، او منی سنگت شاہ بخش جان ہمے گپان ما اولی سر کُرت کہ ڈاکٹرغلام جانءَ گُشتگ کہ ما (مُچ راج) وختکہ گُن یکے اَدگرءَ ہبر کنن گُڑا بُنی ءُ کوردگالی زبانان زیاتا زیات کارمرز پیکنن۔ ءُ ڈاکٹرمیر اہمد ءَ اے گُشتگ کہ ما زیاتا زیات بُنی زبانءَ پیکنن پرچہ کہ اے مے راجی زبان اِنت ءُ شیشی مے تہا تُپاکی ءُ یکوی زیات بیت، شاہ بخش جان من ہمے سرپند بوتگ۔

من پہ ہندگ شاہ ولیءَ چاران گُشت، یار تو اِنکہ زوت دل رنج مہ بو۔ من اے خاترءَ اے ہبران گُشین کہ ما تنینگے غلام اَن مے ڈگارءَدومی راجان گِپتگ۔ ءُ مے راج تنینگے اے گپءِ سرءَ فیسلہ نہ کُرتگ کہ وختے ما بُنیءَ وتی راجی زبان کنن ( ءُ من منین بُنی مے راجی زبان اِنت) گُڑا راجءِ اِدگہ زبانانی چے بیت؟

شاہ ولی گُشت، گُمن تہی اے ہبرءِ پسو ایش اِنت کہ بُنی مے بادشاہی (حکومتی) زبان اِنت۔ وختہ کہ اما یک اَزاتیَن ملکے باین گُڑا اَدا وانگ جاہ انی تہا راجءِ اِدگہ زبان ہم وانینگ بیاَنت۔

من گُشت شَر، اے وڑ بیبت جوان اِنت، اَگہ بیبت۔

شاہ ولی گُشت پرچہ نہ بیت، المی بیت۔

من گُشت سیَل کنن امہ وخت بیَت۔

پدءَ من گُشان بوت، شاہ ولی پیچار مروچی باندا انچین انچین ہبر بوان اِنت ہچ دل سگیت نہ کنتے، یک مردُمے یاسیرتازی کُش! یاسیرتازی کُش گُشیت کہ ہرکسءَ بُنی زبان وانینگ مہ یَت آہرا اَجت نیست پہ راجءِ اَزاتیءَ توفک بوزوریت ءُ جُہد پیکنت۔

شاہ ولی گُشت، او یار تو بَیل اے وڑیَن گنوکین مردُمانی گپان۔

من گُشت چون بیلین اِش، سردارخان گیشکوری ءُ نورمہمد(محمد)پروانہ چو یاسیر تازی کُشءِ وڑءَ انچین انچین دُروگین ہبر دات کہ راج اَوانی ہچ پیَرزو بوت نہ کنت، سردارخان گیشکوری ءُ نورمہمد پروانہ وتی ہبران نبیست ءُ کتاب شانگ کُرت، ہر دوکینانی گپ یک اَت کہ بُنی ہبر کنوک شہ کوردگالی ہبرکنوکان جیتا اَنت۔

شاہ ولی گُشت من گُن تو تپاک کنین، ءُ نون شپ نیم اِنت منءَ سریاب روگی اِنت بہ وتی گِسءَ ءُ بندا ترا ہم نوشکے روگی اِنت، نون دیوانءَ ہلاس کن ءُ بیرون۔

من گُشت یک دمے ہڈ کَن، من ترا اے بگُشین کہ من اے منی ءُ تہی گپان بُنی ریکستانی گالوارءَ نبیسین ءُ شانگ کنین۔

شاہ ولی ہندگءَ گُشت شَر دوست ہر چی تہی وشی، والے من اے زانین تہی بُنی نبیسگ نیزور ءُ کمزور اِنت۔

من گُشت ہر چون کہ است بیبت من المی وتی اے دیوانءِ گپان یک پہ یک نیبشتہ کنین۔

ءُ من ءُ شاہ ولی یکاِدگرءِ دستان گیپت وترا وشاَتے کُرت، آ دیم پہ سریاب شُت ءُ من چڑت جنان وتی

نیپدءَ لیٹیت۔

 

۔

۔

۔

 

شاہنواز بلوچ

شال

7 – اگست 2014

 

Advertisements

Send your comments:

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: